KOVIN

Lepa varoš na jugu Banata

Lepa vojvođanska varoš Kovin nalazi se na krajnjem jugu Banata, tri kilometra od obale Dunava sa kojim ga povezuje rukavac Dunavac. Od Pančeva na zapadu udaljen je 34 kilometra, od Beograda 50 kilometara, a od Smedereva na jugu preko mosta na Dunavu 13 kilometara. U deset naseljenih mesta opštine prema popisu stanovništva iz 2011. godine živi 33.725 stanovnika, dok u samom Kovinu živi 13.499 stanovnika. Kovin je kao i većina drugih mesta u Vojvodini multietnička sredina. U njemu žive pripadnici 18 različitih nacija. Većinsko stanovništvo su Srbi koji čine 75 odsto stanovnika opštine, Mađara ima blizu 10 odsto, Rumuna oko četiri odsto, Roma tri odsto, dok pripadnici ostalih nacija ne učestvuju sa više od dva odsto u ukupnom broju stanovnika opštine. Sa svojih 730 kvadratnih kilometra površine, opština Kovin spada u red većih opština Vojvodine. Administrativno pripada Južnobanatskom okrugu. Obuhvata grad Kovin i devet sela; Bavanište, Skorenovac, Pločicu, Malo Bavanište, Gaj, Deliblato, Mramorak, Šumarak i Dubovac. Dunav čini južnu granicu opštine, koja se na istoku graniči sa opštinama Bela Crkva i Vršac, na severu sa opštinom Alibunar, a na zapadu sa područjem grada Pančeva.
Kovin je dobro saobraćajno povezan sa svojom okolinom i drugim mestima Vojvodine i Srbije. Magistralnim putem je povezan sa Smederevom na jugu i sa Pančevom na severozapadu, dok je regionalnim putevima povezan sa Alibunarom na severu i Belom Crkvom na severoistoku. Saobraćajni položaj Kovina dosta je poboljšan izgradnjom mosta na Dunavu 1976. i uspostavljanjem saobraćajne veze sa Smederevom, čime se Kovin našao na značajnom saobraćajnom pravcu koji povezuje centralnu Srbiju sa Banatom, odnosno uspostavlja saobraćajnu vezu Koridora X sa Banatskom magistralom. Kada se radi o železničkom i vodenom saobraćaju, on u Kovinu trenutno ima samo teretni karakter, industrijskim železničkim kolosekom preko Bavaništa i Mramorka prema Pančevu i Alibunaru i rukavcem Dunavac prema Dunavu.
Reljef opštine Kovin karakterišu dve reljefne celine; lesna terasa i aluvijalna ravan Dunava. Posebno obeležje reljefu daje Deliblatska peščara, jedinstven geomorfološki fenomen sa izraženim dinskim reljefom. Nastala je tokom ledenog doba od naslaga eolskog, silikatno-karbonskog peska. Današnji izgled peščare nije ni nalik uobičajenim pustinjskim peščarama. Ona je pošumljena i kultivisana, čime joj je pesak u velikoj meri umrtvljen. Blizu dve trećine površine Deliblatske peščare prostire na području kovinske opštine. Sam grad Kovin smestio se na lesnoj terasi, nadmorske visine 79 metara. Dunav područjem Kovina, kao južna opštinska granica, teče u dužini od 46 kilometara. Vodene površine Kovina, pored Dunava, čine i rukavac Dunavac i više jezera i ritova; jezera Kraljevac, Crna bara, Provalija, Šljunkara i Dubovački rit. Kovinski kraj ima umereno-kontinentalnu klimu, sa izrazito hladnim zimama i toplim letima. Najhladniji mesec je januar sa prosečnom temperaturom -1,7 oC, a najtopliji jul sa prosečnom temperaturom 21,4 oC.
Povoljan geografski položaj i blizina Dunava uticali su da ljudi područje Kovina naseljavaju još od praistorije, što potvrđuju arheološki nalazi neolitskih naselja, naselja iz bronzanog doba i keltskih naselja. Na razmeđu stare i nove ere, prvobitno civilno naselje preraslo je u vojno utvrđenje koje je postalo jedno od značajnijih utvrđenja na Dunavu. Rimljani su ovde krajem III veka imali svoje utvrđenje, koje se 1153. godine pominje pod imenom kastrum Kave. Iz ovog imena kastruma nastalo je ime kasnije tvrđave sa gradom, koju su Ugari zvali Keve, Turci Kufin, Nemci Kubin, a Srbi Kovin. Grad se krajem XIX veku zvanično zvao Temeš-Kubin, 1910. mu je dato ime Kevevara, a 1919. je ozvaničeno srpsko ime Kovin. Tokom srednjeg veka kovinsko utvrđenje je dobilo na značaju jer se nalazilo na granici ugarskih zemalja sa Viznatijom i Otomanskim carstvom. Njegov značaj za odbranu južne granice ugarske države, uslovio je formiranje gradskog naselja u okolini koje je početkom XV veka imalo status slobodnog grada. Nakon pada Smedereva i sve češćih upada Turaka u Banat, veći deo srpskog stanovništva Kovina izbegao je sedinom XV veka na dunavsko ostrvo Čepel, 40 kilometara južno od Budimpešte u Mađarskoj. Tu su osnovali svoje novo naselje i nazvali ga Srpski Kovin, odnosno Racki Kovin. Kovin je pod vlašću Turaka, kao i ceo Banat, bio od 1552. do 1716. godine, kada ih je Austrija definitivno proterala preko Dunava. Odredbama Beogradskog sporazuma između Austrije i Turske iz 1739. godin, kovinsko utvrđenje je porušeno, kao i ostala banatska dunavska utvrđenja. Nakon rušenja tvrđave, Kovin je izgubio raniji značaj. Tokom XVIII veka bio je sedište granične kompanije, da bi početkom XIX veka postao sresko središte. Srbi su sebi crkvu sagradili 1780. godine, a katolici početkom XIX veka. Železnica je u Kovin stigla 1894. godine, kada je sagrađena pruga Vršac-Alibunar-Kovin. Pruga se završavala na samoj obali Dunava, odakle se roba za dalji transport preko Dunava pretovarala na skele. Kovin je 1900. godine imao 7,345 stanovnika, a 1919. godine 6.720 stanovnika. Između dva svetska rata Kovin je bio pretežno poljoprivredno naselje, koje je posle Drugog svetskog rata u novonastalim socijalističkim uslovima stasalo u napredno mesto sa razvijenom industrijom i poljoprivredom. Razvija se prehrambena, drvoprerađivačka, metaloprerađivačka i industrija građevinskog materijala, zatim eksploatacija uglja, zemnog gasa, šljunka i peska, kao i trgovina i saobraćaj. Kovin je danas napredno urbano mesto, duge istorije i bogate tradicije. Nosilac kulturnog života u gradu je Kulturni centar Kovin i Biblioteka "Vuk Karadžić", a privrednog razvoja preduzeće "Utva Silosi" i ciglana "Naša Sloga". U gradu postoje tri hrišćanske crkve i više značajnih kulturno-istorijskih spomenika.
Kovin ima povoljne uslove za više vrsta turizma; počev od nautičkog turizma na Dunavu koji područjem opštine teče u dužini od 46 kilometara duž čije obele se od Đurđeva na zapadu do atara Bele Crkve na istoku nižu prelepi pejzaži, rukavci, ade i peščane plaže, preko turizma posebnih interesa kao što su lov i ribolov na Dunavu, njegovim rukavcima, ritovima, na prirodnim i veštačkim kovinskim jezerima i u Deliblatskoj peščari koja svojom izuzetno bogatom florom i faunom pruža velike mogućnosti i za ekološki turizam, pa do seoskog turizma u Skorenovcu, Deliblatu i drugim kovinskim selima. Vode Dunava, rukavca Dunavac, jezera Kraljevac, Crne bare, Provalije, Šljunkare, te Dubovačkog rita, izuzetno su bogate ribom i predstavljaju pravu oazu za ribolovce. Kovinska oaza za lovce svakako je Deliblatska peščara, koja je sa svojom raznolikom šumskom vegetaciom stanište više vrsta lovne visoke, niske i pernate divljači. U bogatoj flori peščare zastupljeno je 900 vrsta viših biljaka, među kojima veliki broj retkih i endemičnih stepskih i peščanih vrsta, kao i veliki broj vrsta lekovitog i aromatičnog bilja. Svi posetioci Kovina uživaće i u obilasku starih sakralnih zdanja u gradu - tri znamenite kovinske crkve koje predstavljaju svojevrsne kulturno-istorijske spomenike i spomenike arhitekture, kao i ostataka kovinske srednjovekovne tvrđave na levoj obali Dunava koja svedoči o burnoj viševekovnoj istoriji Kovina. Duhovni i verski hodočasnici, pored starih crkava u samom Kovinu, skoro u svakom kovinskom selu mogu videti crkve sagrađene u XVIII, XIX i početkom XX veka. U selu Bavanište nalazi se istoimeni srpski manastir podignut sredinom XIX veka, koji je po predanju na ovom mestu postojao tokom XVI i XVII veka. Svim ljubiteljima prirode, odmora u njoj i rekreacije, Kovin nudi više izletišta na Dunavu, kovinskim jezerima i u Deliblatskoj peščari. Gosti Kovina neće pogrešiti ako posete neku od brojnih zabavno-turističkih i kulturnih manifestacija koje se svake godine organizuju u gradu, kovinskim selima i na obali Dunava; počev od Fijakerijade u Pločici za Uskrs i kulturne manifestacije Dani ćirilice u Bavaništu koja se organizuje u maja, preko Kovinskog kulturnog leta sa brojnim zabavnim i kulturnim manifestacijama koje se održavaju tokom letnjih meseci u gradu, zatim Dana Rumuna u julu - međunarodne kulturne manifestacije na kojoj se predstavlja kulturno-istorijska baština Rumuna, pa gastronomska manifestacija Zlatni kotlić u julu sa nadmetanjem u pripremanju riblje čorbe, do međunarodne gastronomske manifestacije Dana mađarske kuhinje koja se organizuje svakog oktobra u Kovinu.

KRUŽNE TURE - KOVIN
Srpska crkva Svetih arhangela Mihaila i Gavrila u Kovinu
Ostaci tvrđave grada Kovina
Manastir Bavanište
Srpska crkva Svetog oca Nikolaja u Deliblatu
Rumunska crkva Svete Trojice u Deliblatu
Katolička crkva Svetog Stevana kralja u Skorenovcu
POSEBNI INTERESI
Ribolov - kovinska jezera, ritovi i dunavski rukavci
Jezero Kraljevac
Lov i ekološki turizam - Deliblatska peščara
Izletište Čardak
Izletište Devojački Bunar



| Za članove . . . |
| Paunpress - početna |



Druge destinacije u Srbiji:

ALEKSINAC | ZRENJANIN | APATIN | ARANĐELOVAC | ARILJE | BAČ | BAČKA PALANKA | BAČKA TOPOLA | BAČKI PETROVAC | BAJINA BAŠTA | BANJA KOVILJAČA | BEČEJ | BELA CRKVA | BOR | ČAČAK | ĆUPRIJA | DESPOTOVAC | DIVČIBARE | GUČA I DRAGAČEVO | FRUŠKA GORA | GOLUBAC | GORNJI MILANOVAC | INĐIJA | IRIG | IVANJICA | JAGODINA | KANJIŽA | KIKINDA | KLADOVO | KNJAŽEVAC | KOPAONIK | KOSJERIĆ | KOVAČICA | KRAGUJEVAC | KRALJEVO | KRUŠEVAC | KULA | KURŠUMLIJA | LAJKOVAC | LESKOVAC | LJIG | LJUBOVIJA I AZBUKOVICA | LOZNICA | MAJDANPEK I DONJI MILANOVAC | MALI ZVORNIK | NEGOTIN | NIŠ | ALEKSANDROVAC | MIONICA I BANJA VRUJCI | NOVA VAROŠ I ZLATAR | NOVI BEČEJ | NOVI KNEŽEVAC | NOVI PAZAR | NOVI SAD | ODŽACI | OSEČINA I PODGORINA | PALIĆ | PANČEVO | PARAĆIN | PEĆINCI | PIROT | POŽAREVAC | POŽEGA | PRIBOJ | PRIJEPOLJE | PROKUPLJE | RAŠKA | RUMA | ŠABAC | ŠID | SJENICA I PEŠTER | SMEDEREVO | SOKOBANJA | SOMBOR | SRBOBRAN | SREMSKA MITROVICA | SREMSKI KARLOVCI | STARA PAZOVA | STARA PLANINA | SUBOTICA | SVILAJNAC | TARA | TOPOLA | TRSTENIK | UŽICE | VALJEVO | VELIKO GRADIŠTE | VRANJE | VRBAS | VRNJAČKA BANJA | VRSAC | ZAJEČAR | ZLATIBOR |